Historia szkoły

Historia szkoły

Oświata w Polsce po II wojnie światowej, a szczególnie na Ziemiach Odzyskanych,  stawała się dla młodego pokolenia Polaków pochodzących z różnych krańców  Polski, przeważnie repatriantów z Kresów Wschodnich, szansą na wyrównanie  zaległości dydaktyczno – wychowawczych okresu okupacji i zniewolenia narodu  polskiego. Wraz z akcją osiedleńczą i zagospodarowaniem Ziem Zachodnich, zaczęto  organizować i rozwijać działalność oświatową. Punktem zainteresowania stała się również wieś Kołbacz. Jeśli wśród grupy osadników znajdował się nauczyciel,  natychmiast po osiedleniu uruchamiał  w swoim środowisku szkołę. Organizatorem  Szkoły Podstawowej w Kołbaczu był Czesław Bieluń.

Po raz pierwszy,  we wrześniu 1948 roku, zadźwięczał szkolny dzwonek, w ciasnym poniemieckim  budynku, usytuowanym w pobliżu Domu Opata, który swoim zewnętrznym wyglądem nie  sprawiał dobrego wrażenia. Wnętrze było ciemne i zimne. Wraz z przypływem nowych  osadników wzrastała liczba uczniów i zaczęło brakować izb lekcyjnych, dlatego  też miejscowa ludność czyniła starania o pozyskanie innego obiektu oświatowego.  Początki były trudne, każdego napawał optymizm wiara oraz nadzieja, że jutro  będzie lepiej.

1 września 1959 roku szkoła została przeniesiona do  zabytkowego budynku, dworu w stylu klasycystycznym, którego właścicielem było  Państwowe Gospodarstwo Rolne w Kołbaczu. W Kronice szkolnej pod datą 2 maja 1960  roku zapisano, cytuję: „Szkoła więc dysponuje ogromnym budynkiem (pałac) który  na zewnątrz sprawia wesołe wrażenie. Wnętrze       zaś jest ciemne, zimne. W budynku  użytkowane są trzy klasy, w jednej brak pieca. Zimą dokucza tu na pewno zimno,  gdyż klasy są wysokie. Na parterze znajduje się mieszkanie kierownika szkoły” koniec cytatu. Z każdym rokiem placówka rozwijała się. W  lutym 1961 r.  przeprowadzono remont kapitalny szkoły. Wygospodarowano dziewięć izb lekcyjnych,  kuchnię, założono centralne ogrzewanie. W 1960 roku Maria Zielińska Mikos  przekazała kierowanie siedmioklasową szkołą podstawową Danucie Cymerman. Od 1973  do 1976 roku funkcję kierownika pełnił Ryszard Przybysz, a po Nim, do roku 1987,  ponownie Danuta Cymerman.

Wraz z rozwojem gospodarczym i  urbanistycznym Kołbacza, powstaniem w 1960 roku Zootechnicznego Zakładu  Doświadczalnego, zaistniała potrzeba rozbudowy bazy oświatowej. Podjęto  inicjatywę budowy nowej szkoły, która miała spełniać funkcję Zbiorczej Szkoły  Gminnej. Dzięki zaangażowaniu dyrektora ZZD Władysława Mazurkiewicza i  przewodniczącej Komitetu Budowy Szkoły Krystyny Pieczyńskiej, nowy budynek  został wybudowany przy ulicy Cystersów i oddany do użytku na początku stycznia  1989 roku. Wówczas dyrektorem szkoły był Józef Kijana. Nowy budynek szkolny  posiadał 15 izb lekcyjnych, 4 szatnie, 4 sanitariaty, gabinet dyrektora, pokój  nauczycielski, salę komputerową. Baza lokalowa szkoły powiększyła się również o  salę gimnastyczną, którą zlokalizowano w budynku świetlicy wiejskiej. Decyzją Kuratorium Oświaty i Wychowania z dnia 25 sierpnia 1988 roku nadano szkole imię  Wojsk Obrony Powietrznej Kraju a ZZD w Kołbaczu ufundował sztandar, który stał się symbolem historii i tradycji szkoły. Jest znakiem łączącym opuszczających  progi szkoły jak i obecnych oraz przyszłych uczniów.

Od 1993 roku funkcję dyrektora szkoły pełniła Grażyna Łogin a od 1998 roku Franciszek Maziarz.  Uchwałą Rady Gminy Stare Czarnowo z nowym rokiem szkolnym 2003/2004 szkoła  została włączona do Zespołu Szkół. Dyrektorem została Grażyna Łogin, która w  2007 roku przeszła na emeryturę, a kierowanie placówką przekazała Stanisławowi  Nowakowi. Obecnym dyrektorem ZS w Kołbaczu jest pan Artur Cembik.

W Szkole Podstawowej  w Kołbaczu nie było stabilizacji kadry nauczycielskiej. Stan ilościowy zmieniał się z roku na rok. W pierwszym roku otwarcia szkoły pracował tylko Czesław  Bieluń, który był nauczycielem a zarazem kierownikiem placówki.
W  kolejnych latach liczba nauczycieli wzrosła do 4, a w latach siedemdziesiątych  do 7. Od momentu, kiedy szkoła zaczęła pełnić funkcję zbiorczej i z okolicznych  miejscowości przybywało uczniów, liczba nauczycieli wzrosła do 20. Obecnie w  szkole pracuje 37 nauczycieli, którzy posiadają wysokie kwalifikacje  zawodowe.

W pierwszych latach funkcjonowania placówki uczyło się około 20 uczniów. Były to dzieci z różnych roczników, te które po raz pierwszy  rozpoczęły naukę i te które nie miały możliwości kontynuowania nauki w okresie  wojny. Początkowo szkoła realizowała program szkoły czteroklasowej. W następnych  latach stopień organizacyjny szkoły wzrastał. W latach 60-tych uczęszczało do  szkoły ponad 100 uczniów, w latach 70-tych około 300 a w latach 80-tych i  90-tych prawie 400. Obecnie uczy się 377 uczniów.

W okresie 60 - lecia  szkoła w Kołbaczu spełniała bardzo ważne zadania społeczne.
W pierwszym  okresie swojego istnienia integrowała miejscowe społeczeństwo a obecnie jest  centrum oświatowym i kulturalnym Gminy Stare Czarnowo.
W szkole zaszły  bardzo ważne i korzystne zmiany. Poprawiła się baza lokalowa i jej wyposażenie.  Nauczyciele rozwijali różne formy zainteresowań uczniów a ich efekty  prezentowali w olimpiadach, konkursach przedmiotowych i tematycznych. Nawiązano i rozwijano ścisłą współprace z rodzicami dzięki którym szkoła mogła prawidłowo  funkcjonować. Wszystkie poczynania zmierzały w kierunku podniesienia wyników  nauczania i wychowania oraz aktywności w środowisku.  Mimo wielu trudności jakie  napotykała w swojej codziennej pracy, zadania dydaktyczne i wychowawczo - opiekuńcze spełniała należycie.

Minęło wiele lat a zawsze starano  się podtrzymywać chlubne tradycje naszej szkoły i szanować te już minione. Bo  jak powiedział Tadeusz Kotarbiński „Przeszłość zachowana w pamięci staje się częścią teraźniejszości”.

 

Opracowała Marzena  Grzywińska
nauczyciel Zespołu Szkół w Kołbaczu